«Η κοινωνία σε θέλει να είσαι απλώς ένα φωτοαντίγραφο, ποτέ ένα πρωτότυπο» Όσσο

Κυριακή, 3 Δεκεμβρίου 2017

Μόνος, στη δεύτερη σκοπιά... Για μια ζωή, θα είμαι πια!


Μόνος, στη δεύτερη σκοπιά!!!
Χακί, κομμάτι αναμνήσεις         221
***
Κάποιο απόγευμα, στο Χέρσο
Σκοπός, διαβάζω το «Τραβέρσο»
Κι ο Τίμος, απ’ τη Νέα  Κρήνη
Σκηνή, πάνω στο χιόνι, στήνει.*

Χακί, κομμάτι αναμνήσεις
Ζωή… τι πας να μου θυμίσεις
Κι ο Νίκος, απ’ τον Αμπελώνα
Επιλοχίας στο στρατώνα.

Κι ο Άγης απ’ τα Φάρσαλα
Μ’ αστεία, γέλια …χάχανα
Κι ο Μήτσος απ’ το Αίγιο
Μ’ έναν καημό υπέργειο...


Πριν φύγεις, για Ορχομενό
Πεντ’ έξι, αστεία, σε κερνώ
Φίλε Δημήτρη, να ξεσκάσεις
Καλά στην άδεια, να περάσεις.

Χακί, κομμάτι αναμνήσεις
Με νοσταλγία, να δακρύσεις
Μόνος, στη δεύτερη σκοπιά
Για μια ζωή, θα είμαι πια.

Ο Πέτρος, απ’ το Άγιο Όρος
Στη λέσχη, είναι σερβιτόρος
Και ο Γιωργής, με το μπλοκούδι
Στο Πάϊκο, οδηγεί τζιπούδι

Γεια σου Αστέριε, λεβέντη
Που το αστείο, κάνεις γλέντι
Γεια σου, βρε Πατρινέ, μηνάρα (φωνάρα)
Που βγάζεις ντέρτια, στην κιθάρα.

Γεια σου βρε, πέντε είκοσι πέντε (525)
Γεια σου βαρδάρη και πουνέντε
Γεια σας, του Αξιού κορίτσια
Με τα ναζιάρικα καπρίτσια.

Σκοπός, μεσάνυχτα στο Χέρσο
Με μπίκ «Bic», διαβάζω το «τραβέρσο»
Σκυμμένος, πίσω απ’ τη σκηνή
Η φλόγα μου, για να μη φανεί.

Η έφοδος, έχει περάσει
Και το περίπολο, θα φτάσει
Αν θα μου γράψουνε, «κακώς»
Θα μ’ αναφέρει, ο λοχαγός.

 *Σκηνάκι, μες το χιόνι, στήνει



Εγώ το οπλοπολυβόλο…
το στόλιζα με της Άνοιξης λουλούδια!!!
ΥΓ1: Με Απερίγραφτη συγκίνηση… κι ανείπωτη νοσταλγία…για τις νεανικές στιγμές μας, που περάσαμε σα φαντάροι στα σύνορα…
Στο 525 ΜΤΠ στο Πολύκαστρο του Κιλκίς!

ΥΓ2: Σας ευχαριστώ ΟΛΟΥΣ… πόσο λίγο είναι το «ευχαριστώ»… που με ψάξατε και με βρήκατε μετά από 34 χρόνια!!

ΓΕΙΑ ΣΑΣ ΡΕ ΜΑΓΚΕΣ… Θ’ ανταμώσουμε όλοι μαζί σαν μπορέσω και μπορέσουμε!
Κι όποιος Αντέξει!!

Εγώ όπως με θυμάστε είμαι ακόμα…όπως και τότε… Αντέχω και υπογράφω!

Δημήτρης Ντόκας