«Η κοινωνία σε θέλει να είσαι απλώς ένα φωτοαντίγραφο, ποτέ ένα πρωτότυπο» Όσσο

Σάββατο, 29 Ιουλίου 2017

Καλό ταξίδι ... «Γόλια»!!!

Καλό ταξίδι ... «ΑΕΚάρα μου»!!!

Δεν μου είναι εύκολο… σίγουρα δεν είμαι και στην πιο κατάλληλη «φάση» φίλους μου, συμμαθητές μου … στη βιοπάλη μας, συμπορευτές μου … ν’ αποχωρίζομαι!
Βαριές στιγμές κι αβάσταχτες!
Ποιος το πιστεύει πως ο Γρηγόρης ο Σελιμάς έφυγε απ’ τη ζωή;
 Η ρεαλιστική και φυσική έκφανση των γεγονότων … άλλο δε μου επιτρέπει να πράξω!
Παρά να σ’ αποχαιρετήσω φίλε… με σπαραγμό καρδιάς!

Καλό ταξίδι ... «Γόλια»!!!
Καλό ταξίδι ... «παληκάρι μου»!!!

Έφυγε σήμερα ένας παιδικός φίλος, ένας συνομήλικός μου ένας συμμαθητής μου, ένας συμπαίχτης μου!
ο Γόλιας ο ψαράς!!!
Ένας παθιασμένος ποδοσφαιριστής …
συνήθως αυτός έπαιζε αμυντικός κι εγώ επιθετικός!
Πολλές φορές…παιδιά… βρεθήκαμε στο γήπεδο αντίπαλοι!
Δίναμε στον αγωνιστικό χώρο δυνατές μάχες… μα στο τέλος φεύγαμε αγκαλιασμένοι!!!
Ο Γόλιας έπαιζε παθιασμένος ποδόσφαιρο, το αγαπούσε και το ένιωθε,  μ’ αληθινό αυθεντικό… δυναμικό τρόπο!
Κι έδωνε… τα πάντα για τη «στρογγυλή θεά»!!!

Με τη δυναμική που απόρρεε απ’ την αγνή ψυχάρα του κι απ’ τη σωματική του ρώμη!

Κοντρολάριζε το τόπι…το ένιωθε και το … έστελνε!
Πέρασαν τα χρόνια, μεγαλώσαμε…σαν ανταμώναμε συχνά μου θύμιζε τα δικά μας .. «ματς»!
Και τα καλοπροαίρετα πειράγματά μας …
Αυτός ΑΕΚΑΡΑΣ κι εγώ ΟΛΥΜΠΙΑΚΑΡΑΣ!!
-    «Που είσαι μωρή ΑΕΚούλα» … τον πείραζα!
-    «Γειά σου ΟΛΥΜΠΙΑΚΑΚΙΑ μου» … φώναζε!!

Εμείς της αγνής και ρομαντικής εποχής, σεβόμασταν κι εκτιμούσαμε τις συμπάθειες του καθενός μας!

Καλοπροαίρετα τα πειράγματά μας… χωρίς μίσος και κακία… έτσι για τον χαβαλέ μας!

Ήξερε ο Γόλιας πως εκτιμούσα και σεβόμουνα την ΑΕΚ! Ήξερα κι εγώ πως αν και άλλης ομαδικής δοξασίας… δε μισούσε τον Ολυμπιακό!

«Που είσαι μωρή ΑΕΚούλα»;;;

Καλό ταξίδι ... «Γόλια»!!!

Την συμπαθώ την ΑΕΚάρα σου … τι κι αν Λατρεύω την Ολυμπιακάρα μου!

Καλό ταξίδι ... «Γόλια»!!!
Καλό ταξίδι ... «ΑΕΚάρα μου»!!!

Δημήτρης Ντόκας