«Η κοινωνία σε θέλει να είσαι απλώς ένα φωτοαντίγραφο, ποτέ ένα πρωτότυπο» Όσσο

Τρίτη, 18 Δεκεμβρίου 2018

Ένα τραγούδι απ΄ τον Βαγγέλη Κορακάκη στη συγκέντρωση των συνταξιούχων!

***
Μάνα πού ζω!

Έτυχε να με γεννήσεις
και ζωή να μου χαρίσεις
στον πιο δύσκολο καιρό
μάνα πού ζω

Το βαρκάκι που με φέρνει
εμπατάρησε και γέρνει
πες μου πού να κρατηθώ
πού να σταθώ

Η ελπίδα μας χαμένη
και η μοίρα μας γραμμένη
στου διαβόλου το κιτάπι
να του βγει το μάτι 

Ένα τέτοιο χαρακτήρα
μάνα μου από ποιον τον πήρα
σε ποιον έμοιασα να ξέρω
που υποφέρω

Όλα γύρω με πειράζουν
και γρουσούζη με φωνάζουν
με πληγώνει ό,τι δω
μάνα πού ζω

Η ελπίδα μας χαμένη
και η μοίρα μας γραμμένη
στου διαβόλου το κιτάπι
να του βγει το μάτι. 

Το παιγνίδι τους στημένο
για τα γούστα τους φτιαγμένο
βόλτα φέρνει και γυρίζει
και μας ορίζει

Παίρνω και αφήνω δρόμους
και με τους δικούς μου νόμους
και ένα ξεχασμένο αστέρι
που έχω ταίρι

Η ελπίδα μας χαμένη
και η μοίρα μας γραμμένη
στου διαβόλου το κιτάπι
να του βγει το μάτι.

Θ΄ακολουθήσουν κι άλλα ρεπορτάζ...

Δημήτρης Ντόκας