«Η κοινωνία σε θέλει να είσαι απλώς ένα φωτοαντίγραφο, ποτέ ένα πρωτότυπο» Όσσο

Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2020

Κάποτε… Μέσα στη σχολή του Αγρινιώτη Μουσικού του Αριστείδη Μόσχου… στην Αθήνα…

Κάποτε…  στις αρχές του 1990…
Μέσα στη σχολή του Αγρινιώτη Μουσικού του Αριστείδη Μόσχου…  στην Αθήνα…  βράδυ ήτανε…
Τα λέγαμε…  Εγώ κι ο Αριστείδης!
Με κάλεσε κι ανέβηκα Αθήνα απ΄ τ΄ Αγρίνιο…  να του δείξω κάποιους στίχους μου…
Τα είπαμε… μέσα σε απερίγραφτη συγκίνηση… εκεί που τελεύαμε την κουβέντα μας… Φτάνει τυχαία στην πόρτα του γραφείου του Αριστείδη... η Νάντια Καραγιάννη!
(Η Νάντια τότε δίδασκε μουσική στη σχολή του)!
Και της λέει ο Αριστείδης…
-    «Νάντια…  Έλα να δεις κάτι Αληθινούς κι Όμορφους στίχους που έγραψε ένα Πατριωτάκι μου απ΄ το Αγρίνιο…»
Διαβάζει  η Νάντια… (την κολακευτική κριτική της … για το έργο μου… δεν είναι τόσο εύκολο για μένα  να σας την παραθέσω… Η σεμνότητά μου δεν μου το επιτρέπει…  Σαν θέλει η ίδια… το ξαναλέει…)!

Όμορφες θύμησες…
ΚΑΛΗ ΑΝΤΑΜΩΣΗ ΝΑΝΤΙΑ!!!

Δημήτρης Ντόκας