«Η κοινωνία σε θέλει να είσαι απλώς ένα φωτοαντίγραφο, ποτέ ένα πρωτότυπο» Όσσο

Πέμπτη, 2 Αυγούστου 2018

«Διάβασε παιδί μου για να μην γίνεις χειρότερος από μένα»!!!

Διαβάστε Παληκαράκια μου … Κοριτσάρες μου …  Βλαστάρια μου… Νια Γενιά… για να μην γίνετε χειρότεροι από μένα !!!
Τι θυμήθηκα τώρα: 
Σαράντα χρόνια πριν… έρχεται στο Καινούργιο στο μαγαζί του πατέρα μου, (το είχε μόνιμο στέκι)… ο Χρηστάρας, ο Τσιγγάνος απ’ την Κάτω Αχαγιά… πούλαγε κιλίμια και χαλιά!
Εδώ γνώρισε και τον… «Κώστα τον Τσελεπάκο»!
Τον κάνει παρέα… πάνε πουλάνε χαλιά μέχρι το Θέρμο και τα γύρω χωριά, πίνουν τις μπύρες τους και καταμεσήμερο, Κατακαλόκαιρο… πιωμένοι ξαναγυρίζουν!
Καταβαίνει τρεκλίζοντας απ’ την άσπρη κλούβα του… (ΤΟΥΟΤΑ ήτανε) ο Χρηστάρας …
Απλώνει ένα χαλί «διάδρομο»… στο δρόμο και φωνάζει… «Πάρτε το όσο -  όσο… αξίζει τόσο σας το δίνω τόσο»!
Γίνονταν το παζάρι του δρόμου!
Γυρνάει σε μένα… «που κράταγα» το μαγαζί του πατέρα μου και που  με γνώριζε και παραγγέλνει:
Μήτσο βάλε μια μπύρα σ’ εμένα.. μια του Κωστάκη… και σ’ όλους να πιούνε!
Τους σερβίρω…  κι εξακολουθεί το παζάρι να γίνεται….
Εκείνη τη στιγμή…. Βγαίνει απ’ το δίπλα  στενό  που έμενε και μένει ακόμα… ο Κώστας ο Κ…
Τον βλέπει ο Χρηστάρας μικρό παιδί και τον ρωτάει:
«Πηγαίνεις παιδί μου σχολείο;»
«Πάω»… του λέει ο Κώστας
«Σε ποια τάξη πάς;»
Στην Τρίτη Γυμνασίου… απαντά το παιδί…
Κι η Παροιμιώδης και βαθυστόχαστη ατάκα «του αγράμματου Τσιγγάνου»… πλην όμως βαθυστόχαστου και καθηγητή του Πανεπιστήμιου του Πεζοδρομίου ήταν:
«Διάβασε παιδί μου για να μην γίνεις χειρότερος από μένα»!!!
Θυμάμαι αυτή τη ρήση … και το γειτονάκι μου ο Κώστας την θυμάται και δεν θα την ξεχάσει όσο ζει!!!
Γιατί το μεγαλύτερο για μένα σχολειό είναι το πεζοδρόμιο!!!
«Είναι κι αυτό προνόμιο… να ζεις στο πεζοδρόμιο…»
Τραγούδησε ο  Γιάννης ο Μπογδάνος!

ΥΓ: Αφιερώνω πρώτα… στον Τσιγγάνο απ’ την Κάτω Αχαγιά στον Χρηστάρα και στον αδερφό του τον Αχιλλέα… (που μας γνώρισε κατόπιν απ’ τον Αδερφό του)… το τραγούδι «Τσιγγάνας γάλα»!
Τ’ αδέρφια μου, ο φίλοι μου…  οι τσιγγάνοι απ’ την Κάτω Αχαγιά… ξέρουν για ποιους απόψε γράφω!

Και δεύτερα σ’ όσους μαθήτευσαν, σ’ όσους φοίτησαν  «στο Πανεπιστήμιο του Πεζοδρόμιου»… Αφιερώνω το τραγούδι:

«Το πεζοδρόμιο»…  με Ερμηνευτή τον φίλο μου Γιάννη Μπογδάνο!
  Εσείς… «δε γίνεται» να μην ξέρετε…. Κι εγώ «δε γίνεται»…. Να μη θυμάμαι!

Δημήτρης Ντόκας