Χορεύοντας πάνω απ’ την Τριχωνίδα μου!
ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΜΟΥ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ…
ΟΠΟΥ ΠΑΩ… ΚΙ ΟΠΟΥ ΣΤΑΘΩ… ΑΥΤΟ Τ’ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙ... Η «ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ» Μ’ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ… ΚΑΙ ΜΕ ΣΥΓΚΙΝΕΙ ΣΕ ΥΠΕΡΤΑΤΟ ΒΑΘΜΟ!
ΚΙ ΑΝ… ΟΤΑΝ… ΣΗΚΩΘΩ ΝΑ ΧΟΡΕΨΩ… ΟΙ ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΜΟΥ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ… (ΛΕΣ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΣΥΝΕΝΝΟΗΝΕΝΟΙ… ΤΑ ΙΔΙΑ ΜΟΥ ΛΕΝΕ: «ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΟΥ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΣΟΥ ΠΟΥΜΕ…»! ΤΗ «ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ»;;;
ΑΥΤΟ ΚΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΣΥΜΠΤΩΣΗ!
ΕΕΕ… ΑΥΤΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΕΞΗΓΗΣΗ… ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ… ΣΤΑ «ΠΕΔΙΑ» ΤΗΣ ΠΑΡΑΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ ΕΝΤΑΣΣΟΝΤΑΙ!!!
ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΓΡΑΦΩ ΩΡΕΣ… ΜΗΝΕΣ... ΧΡΟΝΙΑ!!!
ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΦΡΟΝΩ ΠΩΣ ΔΕ ΘΑ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΩ ΤΗ ΝΟΜΟΤΕΛΕΙΑΚΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΣΑΣ ΔΟΞΑΣΙΑ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΞΕΧΑΣΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΜΟΥ... ΤΟΥΣ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΥΣ… ΠΟΥ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΟΥΝ ΚΑΘΕ ΤΟΣΟ… ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΜΑΖΙ ΜΟΥ!
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΟΛΟΙ ΠΑΝΤΑ ΚΑΛΑ!!
ΣΑΣ ΑΓΑΠΩ ΟΛΟΥΣ ΠΟΛΥ… ΚΙ ΑΛΗΘΙΝΑ!!!
Δημήτρης Ντόκας Δημοσιογράφος - στιχουργός
