Πριν είκοσι και παραπίσω χρόνια…
Επηρεασμένος απ’ τις τότε… παγκόσμιες πολιτικές συγκυρίες, (που δε διαφέρουν και πολύ απ’ τις σημερινές), έγραψα τους παρακάτω στίχους.
Πόσο εσύ… τότε… με κατάλαβες;
Όσο και σήμερα με κατανοείς!
Δε γίνεται όμως να μη με καταλάβεις, θα με καταλάβεις και θα μ’ αποδεχτείς αναγκαστικά… στα Μετερίζια του Μέλλοντος!!
Καλή Αντάμωση*!!!
Φονιάδες των λαών Αμερικάνοι 436
***
Του Αλβανού, του δίνω δανεικά
Του Σκοπιανού, του λέω μυστικά
Στους Τούρκους, ξανακάνω τεμενάδες
Τους Ευρωπαίους, έχω αφεντάδες.
Και κάθε τόσο, που μου ’ρχεται, φωνάζω
Φονιάδες των λαών, Αμερικάνοι
Και κάθε τόσο, η τρέλα μου με πιάνει...