Πάτρα, 16/11/26
53 χρόνια μετά το Πολυτεχνείο: Ποια
πρόοδος, ποια ανάπτυξη και για ποιον;
Το ΤΕΕ Δυτικής Ελλάδας τιμά την 53η επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, μιας κορυφαίας στιγμής της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, που υπενθυμίζει ότι η ελευθερία και η δημοκρατία δεν χαρίζονται, ούτε διασφαλίζονται οριστικά. Κατακτώνται και αποκτούν νόημα μέσα από τη συμμετοχή, τη συλλογική δράση και την ευθύνη των ανθρώπων απέναντι στην κοινωνία...
Το Πολυτεχνείο δεν υπήρξε μόνο μια πράξη αντίστασης στη δικτατορία. Ήταν η στιγμή που άνθρωποι, και κυρίως νέοι, αρνήθηκαν να αποδεχθούν ως αναπόφευκτη την πραγματικότητα που τους επιβαλλόταν. Διεκδίκησαν το δικαίωμα να έχουν λόγο για τη ζωή και το μέλλον τους. Αυτή ακριβώς η πίστη στη δυνατότητα των ανθρώπων να αλλάζουν συλλογικά τον κόσμο τους αποτελεί τη βαθύτερη παρακαταθήκη του.
Πενήντα τρία χρόνια μετά, το μήνυμα αυτό συναντά τις αντιφάσεις της δικής μας εποχής. Η επιστήμη και η τεχνολογία προοδεύουν με πρωτοφανείς ρυθμούς, οι παραγωγικές δυνατότητες διευρύνονται και η οικονομική ανάπτυξη προβάλλεται ως απόδειξη ευημερίας. Κι όμως, για ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας, η καθημερινότητα χαρακτηρίζεται από ανασφάλεια, ανισότητες και αβεβαιότητα. Οι νέοι άνθρωποι δυσκολεύονται να εξασφαλίσουν αξιοπρεπή εργασία και κατοικία, ακόμη και να πιστέψουν ότι θα ζήσουν καλύτερα από τις προηγούμενες γενιές.
Τι αξία έχει, λοιπόν, η πρόοδος όταν δεν διευρύνει τις δυνατότητες των ανθρώπων να ζουν με αξιοπρέπεια και ελευθερία; Και ποιο είναι το πραγματικό περιεχόμενο μιας ανάπτυξης, όταν ολοένα περισσότεροι αδυνατούν να αναγνωρίσουν τον εαυτό τους στα οφέλη της;
Για τον τεχνικό και επιστημονικό κόσμο, τα ερωτήματα αυτά έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα. Η επιστήμη και η τεχνολογία μπορούν να μεταμορφώσουν τον κόσμο, δεν μπορούν όμως από μόνες τους να αποφασίσουν τι είδους κόσμο θέλουμε. Αυτό παραμένει ζήτημα κοινωνικής ευθύνης, δημοκρατικής συμμετοχής και πολιτικών επιλογών. Η πρόοδος δεν μπορεί να μετριέται μόνο με όσα παράγουμε, αλλά και με όσα μοιραζόμαστε, με τις ανισότητες που περιορίζουμε και με τις ελευθερίες που διευρύνουμε.
Από αυτή την άποψη, η απόφαση του Πρύτανη του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου να κλείσει τα κτίρια του ιστορικού συγκροτήματος κατά τις ημέρες της επετείου, επικαλούμενος λόγους ασφάλειας, είναι καταδικαστέα. Η ασφάλεια αποτελεί υποχρέωση της διοίκησης, όχι όμως λόγο να περιορίζεται ο ανοιχτός χαρακτήρας ενός τόπου που ταυτίστηκε με τη συλλογική διεκδίκηση της ελευθερίας. Το Πολυτεχνείο δεν μπορεί να τιμάται ως σύμβολο ελευθερίας και ταυτόχρονα να αντιμετωπίζεται με τη λογική των κλειστών θυρών. Η ιστορική μνήμη δεν διαφυλάσσεται απομονώνοντας τους χώρους της από την κοινωνία.
Το σύνθημα «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία» δεν ανήκει μόνο στο παρελθόν. Παραμένει μια ανοιχτή υπόσχεση και μια διαρκής διεκδίκηση. Μας θυμίζει ότι η δημοκρατία χάνει το ουσιαστικό της περιεχόμενο όταν οι άνθρωποι στερούνται τη δυνατότητα να ζουν αξιοπρεπώς, να συμμετέχουν ισότιμα και να καθορίζουν το μέλλον τους.
Το ΤΕΕ Δυτικής Ελλάδας αποτίει φόρο τιμής
στους αγωνιστές του Πολυτεχνείου, με την πεποίθηση ότι η ουσιαστική τιμή στη
μνήμη τους βρίσκεται στην υπεράσπιση όσων εκείνοι διεκδίκησαν.
Γιατί το Πολυτεχνείο δεν μας κληροδότησε μόνο τη μνήμη μιας εξέγερσης. Μας κληροδότησε την ευθύνη να μην πάψουμε να πιστεύουμε ότι ο κόσμος μπορεί να γίνει διαφορετικός και ότι η αλλαγή του είναι υπόθεση όλων μας.
Με εκτίμηση,
Ο Πρόεδρος του ΤΕΕ Δυτικής Ελλάδας
Ευάγγελος Ν. Καραχάλιος
https://teetde.gr/53-chronia-meta-to-polytechneio-poia-proodos-poia-anaptyxi-kai-gia-poion/
