«Η κοινωνία σε θέλει να είσαι απλώς ένα φωτοαντίγραφο, ποτέ ένα πρωτότυπο» Όσσο

Παρασκευή 14 Αυγούστου 2026

Πάμε… Παππού… του φωνάζω!!! Γράφει: ο Μήτσος Ντόκας

Εγώ και ο Παππούς μου... με κρατά στα γόνατά του!!! 

ΤΙ ΝΑ ΠΩ ΚΑΙ ΤΙ ΝΑ ΓΡΑΨΩ;;; ΟΛΑ ΤΑ ’ΧΩ ΒΑΡΕΘΕΙ…

ΑΠΟ ΠΟΥ ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΩ... ΚΑΙ ΠΟΥ ΝΑ «ΤΕΛΕΨΩ» ΝΑΙ… (ΠΟΥ ΛΕΓΑΝΕ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΛΙΟΙ ΡΕΜΠΈΤΕΣ…) ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΜΟΥ;;;

ΗΤΑΝ ΘΥΜΑΜΑΙ… ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΟΥ 1964… Εγώ μικρό παιδάκι... 4 χρονών… τι να ήξερα;;;

Ο Παππούς μου ο Μήτσος ο Ντόκας… είχε ένα ραδιόφωνο κι άκουγε: (Ραδιοφωνικό σταθμό Μεσολογγίου και Αγρινίου…  Απόγιομα… (Αν θυμάμαι καλά ήταν)! Δημοτικά τραγούδια!

Ήμασταν στο λόφο «Μπαρ» Δυτικά του Καινούργιου… στη ράχη!

Για όσους δεν το ξέρουν η περιοχή «Μπαρ» ήταν τ’ ανατολικότερο σημείο της Εδαφικής Ιδιοκτησίας των «Ντοκαίων»! Απ’ την Περιοχή Τζιφέϊκα!  

Μεγάλη Ιστορία αυτό!

ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΔΕΝ ΤΟ ΞΕΡΟΥΝΕ... ΠΑΡΤΕ ΤΟ ΤΩΡΑ:

(ΕΓΩ ΤΑ ΞΕΡΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ…)! ΤΑ ΑΚΟΥΓΑ ΑΠΟ ΣΤΌΜΑ ΣΕ ΣΤΌΜΑ…

ΤΟΤΕ Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΝΤΟΚΑ… ΜΕ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΑΠ’ ΤΟ ΗΡΩΪΚΟ ΣΟΥΛΙ!!!

ΟΤΑΝ ΔΙΑΛΥΘΗΚΕ ΤΟ ΣΟΥΛΙ… ΟΙ Σουλιώτες έγιναν τρία κομμάτια… άλλοι Πήγαν προς την Θεσσαλία… άλλοι προς τα Νησιά του Ιονίου... κι άλλοι κατέβηκαν νότια!

ΚΑΤΕΒΗΚΑΝ ΚΑΤΩ:

Κι ήταν και στην Ηρωϊκή Έξοδο του Μεσολογγίου:

Και οι Ντοκαίοι.. που δεν χαμπάριαζαν και Πολλά… απαίτησαν και Πήραν απ’ τον Ντέμ Πασσά… Μια έκταση! ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΔΕΝ ΤΟ ΞΈΡΟΥΝ:

«Η Περιοχή ήταν απ’ τον Αι - Λια… Μέχρι όπου φτάνει το μάτι σου»!!!  

 Ήμασταν λοιπόν στο λόφο «Μπαρ» δυτικά του Καινούργιου… στη ράχη!

Και με «σήκωνε να χορέψω»… Εγώ τι να ήξερα τότε μικρό 4χρονο παιδάκι ήμουν...

«Ήμασταν οικογενειακά» στο Λόφο «Μπαρ» στο Καινούργιο Τριχωνίδας! Εκεί «έβαζαν τότε καπνά και ξεκαλοκαίριαζαν οι δικοί μου»!

Από πού ν’ αρχίσω;;;

Ακούγαμε το ραδιόφωνο… και ο Παππούς μου με μάθαινε χορό:

ΤΣΑΜΙΚΟ!!! (Εδώ Μήτσο μου …) μου έλεγε : Γυροβολιά…(στροφή)… εδώ  κωλοκαθιά (Κάθισμα)! Και τον πάενα τον Τσάμικο… και ο Παππούς μου, ο Πατέρας μου… κι όλοι «οι Δικοί μας» Με βλέπανε ξαφνιασμένοι και δάκρυζαν από συγκίνηση!

Εμένα μ' άρεσε ο χορός και κάθε μέρα σαν άκουγα δημοτικά τραγούδια του φώναζα: (Σήκω παππού μη πάει χαμένο το τραγούδι)!  

Και να… 8 Σεπτέμβρη του 1964… Στην Κεντρική Πλατεία του Καινούργιου… «Κάτω απ’ τον πλάτανο…» Παίρνει σειρά ο παππούς μου... ο Μήτσος ο Ντόκας  για χορό!

«Σήκω Μήτσο μου λέει... πάμε…»!

Πάμε… Παππού… του φωνάζω!!!

Σηκώνομαι με κρατάει ο παππούς μου και χορεύω… ο κόσμος δε με βλέπει… (το κεφαλάκι μου εμένα έφτανε μέχρι τα πρώτα τραπέζια)!   

Σηκώνονται όρθιοι… Ακούω μια φασαρία… και κάποιες φωνές…

«Ποιος χορεύει μωρέ;;;»!!

Ο Μήτσος ο Ντόκας (Παλιός χορευτής)… Και κρατάει τ’ αγγόνι του!!!

Θυμάμαι το Νίκο τον Λαμπροκωστόπουλο (Καρκατσιά) Να φωνάζει συγκινημένος: «Ένας φωτογράφος που είναι μωρέ… δεν υπάρχει;;;»!!!

Και τον Κώστα το Στούμπο τον «Τσικολάτο» να φωνάζει…
«Και… και… και γεια σου Μήτσο Ντόκα με τ'  αγγόνι σου»!!!    

Σαν τελείωσα το χορό μου... Κατέβηκε τότε απ’ το «πατάρι»… Συγκινημένη…  Η Τραγουδίστρια η «Αργυρούλα» με πήρε Αγκαλιά… με κρατούσε στα χέρια της... με φιλούσε  κι έκλαιγε από χαρά… κι ο Κόσμος χειροκροτούσε !!!    

ΑΡΓΥΡΟΥΛΑ ΜΟΥ... Σ' ΑΓΑΠΩ ΠΟΛΥΥΥ!!!!

 Πέρασαν χρόνια και καιροί…

Κι έρχεται..      

Άνοιξη του 1968… (Προσέξτε… ένα χρόνο είχε η χούντα στην Ελλάδα)… και τότε ξαναμπόρεσε ο Πατέρας μου !!! Ο ΓΙΑΝΝΗΣ Ο ΝΤΟΚΑΣ!!! ΑΧΧΧ… ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ!

ΝΑ ΞΑΝΑΦΤΙΑΞΕΙ ΤΟ ΜΑΓΑΖΙ… ΕΔΩ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ ΤΩΡΑ ΑΚΟΜΑ ΕΓΩ… ΣΤΟ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΑΓΡΙΝΙΟΥ!!!

Κάνει αίτηση… την απορρίπτουν!

Πέφτει Πάνω στο Γιατρό το Γιώργο το Ντόκα…  (Που ήταν του συστήματος και είχε και το περίστροφο στη ζώνη του…)!   

Τον ρωτάει ο γιατρός: «Τι έγινε Γιαννάκη… θα τ’ ανοίξεις το μαγαζί;;;»!!!

Και του λέει ο Πατέρας μου… «Καλά ρε Μπάρμπα… με κυνηγούν όλοι… επειδή είμαι Κομμουνιστής… με κυνηγάς  κι Εσύ που ήμαστε συγγενείς;;;»!!!

Τρελαίνεται… Ο Γιατρός… ΤΟΝ ΕΠΙΑΣΕ ΤΟ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟ ΜΑΣ ΦΙΛΟΤΙΜΟ!!!  Και…

 (Έλα κοντά μου… ) Λέει στον Πατέρα μου! Πάει στην Αστυνομία…  

Και τους λέει: «Τώρα να δώσετε άδεια λειτουργίας του μαγαζιού του Γιάννη του Ντόκα»!!!

ΥΓ: ΤΟ ΠΙΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΜΑΓΑΖΙ ΣΤΟ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΑΓΡΙΝΙΟΥ… ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΚΟΜΑ…. ΕΙΝΑΙ «ΤΟ ΜΑΓΑΖΙ ΤΟΥ ΝΤΟΚΑ»!!! ΤΟ ΕΦΤΙΑΞΕ Ο ΠΑΠΠΠΟΥΣ ΜΟΥ ΤΟ 1924!!!

ΥΓ 1: ΚΙ ΕΡΧΕΤΑΙ Ο «ΑΛΛΟΣ» ΚΑΙ ΜΟΥ ΛΕΕΙ… ΝΑΙ... «ΜΗΤΣΟ ΘΑ ΓΡΑΨΩ ΒΙΒΛΙΟ…» ΣΙΓΑ ΜΗΝ ΞΈΡΕΙ ΤΑ ΒΑΡΙΑ ΒΙΩΜΑΤΑ ΜΟΥ!!! ΟΧΙ… ΤΟΥ ΕΙΠΑ: ΚΑΝΕΙΣ ΔΕ ΘΑ ΠΑΡΕΙ ΤΑ ΒΙΩΜΑΤΑ ΜΟΥ!!!

Θα τα γράψω μοναχός μου!!!

ΓΡΑΦΕΙ: Ο Μήτσος Ντόκας του Γιάννη Δημοσιογράφος - στιχουργός