«Η κοινωνία σε θέλει να είσαι απλώς ένα φωτοαντίγραφο, ποτέ ένα πρωτότυπο» Όσσο

Τρίτη 17 Μαρτίου 2026

ΤΙ ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΩΡΑ;;; ΑΓΑΠΕΣ ΜΟΥ ΠΕΡΑΣΤΙΚΕΣ!!

ΤΙ ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΩΡΑ;;;

 ΗΤΑΝ ΕΚΕΙ… ΣΤΗΝ ΠΛΑΚΑ ΜΟΥ! ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ!!

Σιμά κοντά στο 1980… τότε … εκείνο το βράδυ χορεύαμε και …  στα «Γιουβετσάκια»!!!

Αδριανού στην Πλάκα…

Βλέπω… έξω απ’ το παράθυρο…  ένα όμορφο κορίτσι με μακριά μαύρα μαλλιά !!!

Λέω στους συγχορευτές μου…

«ΟΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΩ ΕΓΩ … ΕΣΕΙΣ ΧΟΡΕΥΕΤΕ!!!  

Οκ…  μου λένε!!!

Φτάνω  κοντά στην πίστα... και σιμά στο παράθυρο! 

Πηδάω έξω… (Απ’ το παράθυρο…) ! Στέκομαι όρθιος μπροστά της και της μιλώ  στα εγγλέζικα!  «αγγλικά»!!

Με κοιτάζει… και μου μιλά στα Ελληνικά!

Μου λέει:  «βρε…  Έλληνας δεν είσαι» ;;

Γιατί μου μιλάς Αγγλικά;;;

ΞΑΦΝΙΑΣΤΗΚΑ!!!

Ναι… της λέω και μένω άγαλμα…

Μου είπε και τι δε μου είπε….  

Την φέρνω μέσα στο μαγαζί!!!

Περάσαμε όμορφα κι ωραία …μαζί!!!

Γράφει:  ο Μήτσος Ντόκας