Η γλώσσα
1728
***
Η γλώσσα βγάζει κεραυνούς
Στα δυο τη γη χωρίζει
Σχίζει που λες ωκεανούς
Και τις νυχτιές φωτίζει.
Η γλώσσα βάζει πυρκαγιές
Και κόκαλα τσακίζει
Σε πάει κάτω δυο οργιές
Η, σε εξανεμίζει...
Η γλώσσα βγάζει «αρχηγούς»
Κι «αγίους» δεσποτάδες
Βάζει φτερά στους ταπεινούς
Κι ανάβει χίλιες δάδες.
Η γλώσσα βγάζει γιασεμιά
Χρώματα, ήχους και πουλιά
Η γλώσσα κάνει τη ζημιά
Όταν δεν παίζει στα φιλιά.
Στίχοι: Δημήτρης Ντόκας
